Anatomia straty

 Portret otwierający zestaw, to ostatni portret mojej córki. Zrobiłam go aparatem cyfrowym, a karta zapisała go z błędem. Przerobiony na negatyw wielokrotnie powielam na szklanych powierzchniach. Następnie obserwuję, powiększam- niczym przez obiektyw mikroskopu, zeskanowany obraz z szyby. Przeszukuję niewielkie wycinki z obrazu ciała, dopatruję się w tych niesamowitych, organicznych obrazach kontaktu, trochę fizycznego, trochę z „zaświatem’ – żeby przeżyć swoją żałobę i zaakceptować stratę.

Projekt wykonałam w technice cyjanotypii na szybie, której nietrwałość i mój brak kontroli nad procesem przypomina mi o nietrwałości pamięci.

Wielkość oryginalnego portretu : szyba o formacie około 210x297mm

detale : około 10x15cm